Contents
Δεν περιμένεις κάτι τέλειο από τον περιβάλλοντα χώρο…αλλά στο τέλος λες ότι έφαγα ωραίο φαγητό!!! Εξαιρετικό φαγητό και γρήγορο, πολύ καλό σέρβις. Εκαναν ότι μπορούσαν. Παρόλα αυτά περάσαμε όμορφα!
Εξυπηρέτηση καλη …χώρος όχι κάτι το ιδιαίτερο …κλασική ταβέρνα . Η μοσχαρίσια μπριζόλα (την αποκαλούν ΜΑΟ-Μοσχαρίσια Άνευ Οστού?) ήταν ευχάριστη έκπληξη. Τα κρέατα ήταν νόστιμα και καλοψημένα. Τα φαγητά του όμως είναι όλα καταπληκτικά, οι μερίδες πολύ τίμιες και οι τιμές πολύ καλές..!!!
Ζωντανή απόδειξη πως συχνά η απλότητα είναι σοφία, θα σε κερδίσει ήδη από το ψημένο ψωμί με λαδάκι και ρίγανη που θα αφήσει στο τραπέζι σου, χωρίς καν να χρειαστεί να ξεδιπλώσει όλη του τη μαεστρία. Συκώτι θεϊκό, κοντοσούβλι, κοκορέτσι, παστουρμαδοπιτάκια, ντολμαδάκια χειροποίητα και τρελή σαλάτα (!) τα λένε ωραιότατα με τα κάθε λογής, εξίσου πεντανόστιμα μαγειρευτά ημέρας, κι εσύ μόνο κέρδος αποκομίζεις από την εν λόγω συζήτηση!
Η οικογένεια Sposito με τη θερμή φιλοξενία καταφέρνει να σε κάνει να νιώσεις σαν να είσαι καλεσμένος στο σπίτι τους. Το "E per sempre una caprese" ήταν το καλωσόρισμα του σεφ, μια σαλάτα caprese με λάδι βασιλικού και ένα παράθυρο στα κλασικά αρώματα του νότου. Η κουζίνα του είναι μεσογειακή στηρίζεται στην παράδοση στις πρώτες ύλες της περιοχής, όλες εμποτισμένες από τη γη του Βεζούβιου, τον ήλιο του νότου και τη φρεσκάδα της θάλασσας. Ο σεφ Franscesco Sposito είχε κερδίσει το πρώτο αστέρι Michelin μόλις 25 χρονών, έχει αναδειχθεί καλύτερος σεφ το 2010 από το Gambero Rosso και το 2015 πρόσθεσε το δεύτερο αστέρι Michelin έκτοτε και πολλές άλλες διακρίσεις, στο βιογραφικό του.
Νόστιμα σουβλάκια και γενικά το μενού του ικανοποιητικό και παραδοσιακό. Ένα brand στην Κοπεγχάγη ανέπτυξε το αφρώδες τσάι, μια εξαιρετική εναλλακτική για όσους επιλέγουν να μένουν νηφάλιοι στις εξόδους τους. Στο σημείο που η κίνηση της λεωφόρου Αμαλίας συναντά τον Εθνικό Κήπο ένα καινούργιο feelgood στέκι προσφέρει εκτός από ωραία πιάτα και προσεγμένα ποτά, την δροσιά και την χαλαρή αίσθηση του πάρκου.
Δίπλα του, τα ψαγμένα κριθαρότα που μας σερβίρουν παντού τελευταία, θα φαντάζανε σαν φτωχοί συγγενείς. Αμέσως μετά, μπεκρή μεζέ, που στην πραγματικότητα ήταν σαν χοιρινή τηγανιά σβησμένη με λευκό κρασί, (εξ ου και το «μπεκρή»), πολύ νόστιμος και αυτός, και ένα θαυμάσια μελωμένο μοσχαράκι γκιουβέτσι με κριθαράκι σερβιρισμένο με τριμμένο κεφαλοτύρι. Είναι το στέκι όλων των ψαγμένων ντόπιων, και από ό,τι μου έλεγε το σοφό αγόρι – γέννημα και θρέμμα της Μεσογαίας – που με είχε προσκαλέσει, των φιλόπονων κυνηγών της περιοχής που προσκομίζουν λαγούς, μπεκάτσες και ορτύκια τα οποία ο καλός μάγειρας μαγειρεύει με δεξιοτεχνία και κατά παραγγελία.
Σταθερή αξία για παϊδάκια στο κέντρο το Στέκι του Ηλία. Στην εσωτερική αυλή ενός παλιού κτιρίου του 19ου αιώνα, σε ένα παρήγορο σκηνικό παλιάς Ελλάδας μοιραζόμαστε χύμα κρασί και μπίρες, τηγανιές με συκώτι και χοιρινό, σπετζοφάι και κεφτέδες. Μωσαϊκά στο πάτωμα, παλιά τζάμια που αφήνουν το φυσικό φως να λούζει το εσωτερικό και μια αυλή όμορφη μέσα στην απλότητά της είναι τα χαρακτηριστικά της Τζουτζούκας. Σε μια ήσυχη γωνιά του κέντρου, ένα μείγμα παλιού καφενείου, κομψού μπιστρό και σύγχρονου wine bar περιμένει τον κάθε καλοφαγά να το ανακαλύψει.
Λίγο τσιμπινένο στις τιμές. Τα μισά πράγματα δεν ήρθαν ποτέ στο τραπέζι. Πολύ καλής ποιότητας όλα τα πιάτα που έχω φάει! Πάρα πολύ καλά κρεατικα και σωστά ψημένα, το σέρβις ικανοποιητικό ο χώρος όμως θέλει εκσυγχρονισμό.
Ο εσωτερικός χώρος του εστιατορίου κλασικός, λιτός, με τζάκι, πιάνο, ανοιχτή κουζίνα που σου δίνει την δυνατότητα να παρακολουθείς τις δημιουργίες του σεφ και μια πολύ αξιόλογη κάβα που επιμελείται ο Mario Sposito. Πάντα εστιατορια παιανια φρέσκα και πρώτης ποιότητας κρέατα. Έχει το ωραιότερο κρέας που έχω φάει στη ζωή μου φιλικό περιβάλλον .
Το περιβάλλον έχει πολλά περιθώρια βελτίωσης αλλα κι έτσι αποτελεί μια εξαιρετική πρόταση για καλό "ελληνικό" φαγητό. Προτείνω προβατίνα παϊδάκια και ΜΑΟ! Παϊδάκι πρόβατο,μοσχαρίσια μπριζόλα,τυροπιταρι ήταν σούπερ συνοδευμένα από ευγεστο λευκό κρασάκι!!